dinsdag 28 januari 2014

schatten van de aarde.

Als klein kind
wekte edelstenen reeds mijn belangstelling.
Het eerste wat ik me kan herinneren
is die prachtige foto uit het boek "vraagbaak voor de vrouw".
Uren kon ik naar deze afbeelding kijken en alle namen van de stenen lezen.
 
In die tijd vond ik het ook steeds een feest
om met mijn vader mee te gaan naar ome Harrie en tante Bertha.
In hun woonkamer stond een grote vitrinekast
boordevol stenen en allerlei opgravingen.
opgegraven door mijn vader, samen met ome Harrie
Wat heb ik vaak mijn neus platgedrukt tegen het glas van deze kast
om alle vondsten te bewonderen..
Op zekere dag kreeg ik een aantal stenen van mijn oom;
ik voelde me de koningin ter rijk.
Ze kregen een mooie plaats op de vensterbank van mijn slaapkamer.
agaat-schijf
 
Vele jaren later, toen ik getrouwd was met mijn maatje-for-life
kregen de stenen, wederom, een plekje op de vensterbank in de woonkamer.
Vanwege een verbouwing werden de stenen zorgvuldig 
in schoenendozen opgeborgen in de garage.
Daar bleven ze echter ook.
 
Tot op een dag ... vele vele jaren later,
stoerezoon thuis kwam met een steen en zijn interesse gewekt was!
En de mijne opnieuw!!!
Samen zijn we de garage in gegaan op zoek
naar de schoenendozen met de waardevolle schatten.
 
In die tijd heb ik ook een tweejarige cursus gevolgd
in edelstenen en hun werking.
 
De stenenverzameling van stoerezoon groeide en groeide,
waardoor de vensterbank te klein werd en er een heuse vitrinekast kwam. 
 
 
Mijn eigen kleine verzameling stenen,
waar ik regelmatig mee werk
hebben een plek gekregen in het secretaire van mijn ouders.

 
En ook nu nog
als ik het open maak
kijk ik vol verwondering en bewondering
naar de prachtige schatten van de aarde.

opgraving, door mijn schoonvader, uit de mijn: piriet.
*-*

zaterdag 25 januari 2014

bijzondere ontmoetingen

Al een aantal dagen in de greep van de griep
heerlijk vertoefd in mijn lekkere warme bed
of
chillend op de bank onder een fleecedeken,
genietend van sluimermuziek (en de ipad onder handbereik).
Alle blogs bijgelezen - en dat waren er heel wat!
 
En ook al zijn nog lang niet alle griepbacillen uit mijn lijf
vanochtend me tóch in mijn kleren gehesen en opgetut!
Op naar "mijn" cursus
de Opgestegen Meesters icm. steenleggen.
 

Mijn cursus:
voor mijn eigen persoonlijke zelfontplooing.
De laatste keer vandaag;
na 21 zaterdagen, verspreid over zo'n tweeëneenhalf jaar,
komt er nu een einde aan!

De Opgestegen Meesters hebben eens zelf op aarde geleefd,
zoals Lao-Tzu

 en Kwan Yin.
Ze bezitten kennis van het leven op aarde,
kennen de menselijke problemen en verstrikkingen
en de weg naar de eenheid.
De Meesters hebben de taak op zich genomen
-uit liefde voor de mens -
om ons te begeleiden en te helpen bij onze bewustwording.
De leer van de Spirituele Meesters is niet met ons verstand te begrijpen.
Alleen wie deze waarheid ervaren en gevoeld heeft,
begrijpt het
en dan nóg is het moeilijk onder woorden te brengen!

De komende maand mag ik tot slot werken
met de Maria essence en de bijbehorende steen: herkimir diamant.
 
Het waren steeds bijzondere ontmoetingen
met de Meesters en hun inzichten.
 
Maar ook met de groep!
Veel dank aan mijn medecursisten:
Anneke, Elfriede, Cindy, Phyllie, Elly, Christiane, Ana, Petra en Jan
en onze cursusleidster -met véél kennis-
José
(van 't Clusterke te Schinnen).
 
Ik ga jullie heel erg missen.
 
little gift from Elly

Laat mij zijn als
sprankelend water
dat glinstert in het licht
van de zon.

*-*

zaterdag 11 januari 2014

I eat cuz I run: mmmmm!

Weer terug in het ritme van alledag:
huishouden, werken én sporten.
Maar liefst 3 tot 5x per week (steps, aquacycling en hardlopen)
ben ik in touw om mijn body in shape te houden.
Dit klinkt heftig - en zéker zo zwart op wit -
maar het draait, althans voor mij,
om gezelligheid en sociale contacten,
dat het dan ook nog goed is
voor mijn gezondheid/conditie is mooi meegenomen!
 
Na een lange (noodgedwongen) stop vanochtend het hardlopen weer opgepakt.
's Middags op bezoek bij dochterlief krijg ik
het volgende prachtig boek in mijn handen geduwd:
het hardloperskookboek!
 
Al lezend en pratend besluiten we om
ons moederdochter-moment-van-de-week
niet te besteden aan shoppen, maar aan bakken!
Ons oog is gevallen op kwarkbroodjes,
die volgens het boek eigenlijk nooit kunnen mislukken!
Dus echt iets voor ons.

 
 
Dat we ze tot twee keer toe terug in de oven hebben moeten zetten,
hoeft niemand te weten.

We zijn trots op het eindresultaat
en smaken dat ze doen
 
mmmmm!
(naar mmmmmeer dus)

*-*
 

 
 

woensdag 1 januari 2014

2014 - mijn jaar!

 Bijkomend van een hele gezellige "goeije roestj" (jaarwisseling)
met lieve vrienden
 
  

zag ik het volgende bericht langskomen op feestboek.
En ik wist: 2014 wordt mijn jaar!!!

Zelfs Roermond staat dit jaar in het teken van de heks.
Het is 400 jaar geleden dat er de grootste heksenverbranding
van Nederland plaatsvond.

Er werden 64 vermeende heksen op de brandstapel gezet.

Deze historische alsook dramatische gebeurtenis spreekt nu nog
tot onze verbeelding.
Gelukkig dat ik destijds niet leefde!
Nu mag ik een jaar lang meegenieten en meedoen met allerlei activiteiten
die de stad Roermond organiseert.

*2014*
Een heksenjaar met respect voor de heksen van weleer en van nu.

*-*